Harry in Wonderland

De Stokerij Schiedam presenteert Human Inc. 2: Harry in Wonderland.
Met de hyperactuele thematiek privacy en cybersecurity belicht Human Inc. de wereld van een heel andere kant dan deel 1: Don’t Shoot the Pianoplayer.

In deel 2 zien we Harry, een nette, rustige en wat saaie man, aan wie de stormen van de 21e eeuw lijken voorbij te gaan. Als op een dag de vuilcontainer in de straat niet meer open wil met zijn door de gemeente beschikbaar gestelde en geregistreerde pasje, begint er een zoektocht naar de achterkant van de door data gedreven surveillance maatschappij.

Wat geven we allemaal af wanneer we gebruikerovereenkomsten accepteren die uit meer woorden bestaat dan MacBeth? Hoe kan het dat je data duurder zijn dan een nieuwe fiets of step die met duizenden tegelijk in de stad worden gedumpt? Welk ‘ding’ is dat die almaar onze data blijft opslurpen?

Want terwijl je slaapt, ontbijt, koffie drinkt, naar je werk gaat m.a.w. de hele dagcyclus doorloopt, is ‘het ding’ aan het begin van de volgende dag alweer veel groter geworden. Het rust nooit, blijft altijd ‘aan’ en heeft een onstilbare honger.

Human Inc. is een 5-delige serie theatervoorstellingen van De Stokerij Schiedam met het overkoepelende thema: Hoe grote multinationale bedrijven en overheden de verbinding met het individu verliezen.

Human Inc.

Human Inc. is een serie van vijf voorstellingen die het gegeven onderzoekt van het verdwijnen van de menselijkheid naarmate bedrijven en overheden groter worden. De sub-thema’s waarbinnen dit onderzocht gaat worden zijn: oorlog, privacy, voedsel, belastingontduiking en milieu.

Don’t shoot the piano player

Een voorstelling waarin de makers Yorick Zwart en Rutger Kroon op zoek gaan naar comedy in de tragiek van het verlies van de enclave Srebrenica. Er zijn 8000 doden te betreuren in een verhaal dat voor de neutrale toeschouwer een klucht zou kunnen lijken: besluiteloze politici, geheime afspraakjes, niet opdagende F-16’s en slechte timing. Als het niet zo diep tragisch was, dan zou je er zomaar een voorstelling over kunnen maken.

Deze zomer is het 22 jaar geleden dat Bosnisch-Servische troepen onder leiding van Generaal Mladic de ‘veilige’ enclave Srebrenica binnen lopen. De lichtbewapende Dutchbatters van Overste Karremans kunnen niet veel meer dan toekijken. Vaak is de schuldvraag al gesteld, een antwoord hebben we nooit gekregen.

Yorick Zwart en Rutger Kroon maken een bijzondere voorstelling over dit nationale trauma. Kan met deze tragische feiten een voorstelling gemaakt worden waarin lachen ons misschien wel bevrijdt? Of vergaat het lachen ons; en schuurt humor over dit onderwerp alleen maar? Na Montyn kruipt Yorick Zwart opnieuw in de huid van een oorlogsveteraan. Dit keer is het Nico, een soldaat die acteur wilde worden. Een Dutchbatter die terug kwam en verguisd werd door het thuisfront. Hij speelt Nico als de acteur die Nico eigenlijk wilde worden. Zwart wordt in deze voorstelling muzikaal ondersteund door zangeres Catalijne Janssen. Vormt zij het koor als in een Griekse tragedie of is zij de droomvoorstelling van Nico in deze nationaal traumatische komedie?

Bedrog

We kennen het allemaal: we staan met een groep vrienden in een café en we smullen van het verhaal over die buurman die zijn huwelijk grondig verkloot heeft. Of over dat stel waarvan we dachten dat ze voor altijd bij elkaar zouden blijven. Nu blijkt zij al maanden een affaire te hebben met een collega. Mensen spreken er vaak schande van, maar we zijn allemaal als de dood dat het ons zal overkomen. Als bedrogene. Of als bedrieger.

Harold Pinter schreef een stuk over bedrog. Het vertelt een affaire in retrospectief: in de eerste scene zien twee geliefden elkaar voor de laatste keer in hun geheime appartement, in de laatste scene begint hun affaire. Vaak wordt Bedrog heel keurig opgevoerd. Het is een mooi stuk en prachtig opgebouwd. Als het dan nog goed gespeeld wordt, is een vermakelijke voorstelling gegarandeerd. Maar het is ook heel veilig.

Bedrog is allesbehalve veilig. Bedrog is gevaarlijk en kan de dingen verwoesten die ons het meest dierbaar zijn: het betekent het einde van vriendschappen en de dood van de liefde. Het is zelden de moeite waard. Tegelijkertijd is bedrog altijd actueel, want vreemdgaan zal mensen, hoe verschrikkelijk ook, altijd bezighouden. Het is het leukste, spannendste en ergste wat er is. Bedrog is een voorstelling over onze grootste angst en ons diepste verlangen.

De activist

‘Een conspiratief zooitje ongeregeld, dat is het. De kont tegen de krib! Maar eerst nog een pilsje. Directe actie! Maar morgen kan ook nog. Onhandigheid kent geen tijd. Maar wat doen we met de gijzelaar?’ (Theaterkrant.nl)

In deze reeks voorstellingen gaan de Nachtgasten op eigen wijze op zoek naar de scheidslijn tussen activisme en terrorisme. Dit stuk gaat over goede bedoelingen vs. doordrammen. Over de wereld willen verbeteren vs. geen oog hebben voor wat er allemaal bereikt is.

De Activist: Omdat de revolutie ergens moet beginnen.

De Activist wordt mede mogelijk gemaakt door Stichting Melanie, het Lira Fonds en Nachtgasten. Spel: Niels Croiset, Koen Wouterse, Yorick Zwart Regie Wannie de Wijn

Noord

De hoofdpersoon in Noord ontvlucht de vaderlandse flipperkast. Natuurlijk vanwege anonieme doodsbedreigingen. Richting poolcirkel. Land van duizend meren. Op bezoek bij een jeugdvriendin die, zo blijkt, een fortuintje verdient in de aandelenzwendel.

2011, SoyBomb2 – Noord met Dik Boutkan, Eva Duijvestein, Anna Schoen, Yorick Zwart. Tekst samen met Joachim Robbrecht. Regie: Ellen Goemans. Rozentheater, Amsterdam.